Frits Bolkestein over de klimaat discussie
opinio nr 12, 2007
10 april 2007
Voor meer democratie en veiligheid: Geef ons wapens !
Het recht om vrij wapens te dragen en te bezitten, is een algemeen democratisch beginsel dat zijn oorsprong vindt in de teksten van de grote liberale denkers Montesquieu, Rousseau, Locke, Hobbes, Paine en Jefferson. Het verband tussen échte democratie en deze fundamentele vrijheid is immers véél nauwer dan het lakse decadente West-Europese volk inziet. In iedere democratische staat berusten de wapens bij het soevereine gezag. Geen enkel weldenkende verlichte geest zal dit ontkennen. Ook dat het volk het enige soevereine gezag in een democratisch bestel is, kan door geen enkele liberaal die naam waardig gerefuteerd worden. Bijgevolg zouden de wapens niet zozeer bij de staat maar wel bij de burgers - het soevereine gezag - moeten berusten. Dat dit in onze onvrije slavensamenleving niet het geval is, is een regelrechte aanfluiting van onze intrinsieke vrijheid en onze menselijke waardigheid.
Wat is immers de eerste daad die een dictator stelt zodra hij aan de macht komt? Hij laat beslag leggen op alle wapens in privé-bezit en garandeert zo de vereiste dictatoriale stabiliteit. Hoe kan men dictaturen dus voorkomen? Niet door ons heil te gaan zoeken in socialistische “antihaat”-wetten, in marxistisch geïnspireerde internationale verdragen of in neocommunistische solidariteitsmechanismen, maar door onze eigenste burgers - de bouwstenen van onze vrije samenleving - het recht te geven zichzelf, hun eigendom en hun rechten te beschermen tegen derden met een wapen. Enkel potentaten en despoten geloven niet in de vrijheid van het individu, of in het a priori dat elke vrije burger intrinsiek tot moreel en rationeel handelen in staat is. Enkel op basis van bovenstaande argumenten kan men immers het verbod op vrij wapenbezit rechtvaardigen.
In de Verenigde Staten is het recht op vrij wapenbezit nagenoeg absoluut. De Amerikaanse samenleving is dan ook zonder twijfel één van de meest vrije in de wereld en ligt ironisch genoeg, net hiervoor voortdurend onder vuur vanuit het “oude” Europa dat als een geitenwollensokkenidioot de arrogantie aan de dag legt om the land of the free and the home of the brave af te schilderen als een wetteloos asociaal piratennest van schietgrage gekken. Dat net dat stel onopgevoede barbaarse cowboys gans Europa in 1945 bevrijd hebben, wordt dan ook weer angstvallig verzwegen om het Grote Gelijk van het corporatistische Europese establishment niet al te veel te discrediteren. Het Amerikaanse leger was indertijd nochtans ook volledig opgebouwd rond de Minutemen, de regionaal georganiseerde burgermilities die in oorlogssituaties door de staat opgeroepen konden worden. De logge geïnstitutionaliseerde landlegers van Europa verzinken in de aanblik van deze vrijheidsmilities in het niets. Leerde Europa uit WO2 dan zijn lesje niet? Neen, na tientallen hervormingsplannen bleef het Europese leger uitblinken in inertie en onbeweeglijkheid, met als kers op de taart de Balkanoorlogen uit de jaren 1990 toen de EU tot zijn eeuwige schaamte beroep moest doen op net die Amerikaanse revolverhelden om de Balkan, nochtans onze aller-eigenste achtertuin, te komen uitmesten. Ondertussen blijven de Europese leiders hun maatschappijmodel aanvallen en schaffen ze zelf de basisvrijheden van hun eigen burgers af. Een kwestie van "gezond verstand"? Is het toevallig dat een relatief pro-Amerikaans landen als Engeland pas in het begin van de jaren 1990 échte wapenwetten doorvoerde? Is het toeval dat dit net gebeurd op het moment dat linkse krachten meer macht krijgen in het VK en dat de Europese continentale staten EFTA plots wilden omvormen tot het Euromonster dat we vandaag kennen? De vraag stellen is ze beantwoorden.
Nochtans is niet gans continentaal Europa het slachtoffer geworden van dit dictatoriaal geïnspireerd wanbeleid. Zwitserland is één van de veiligste landen in Europa. Tussen 1995 en 2005 kwamen er in Zwitserland welgeteld 812 mensen om ten gevolge van vuurwapens. In diezelfde periode kende België - een vergelijkbaar land qua bevolking en oppervlakte - een slachtoffertol door vuurwapens van maar liefst 2357 of bijna drie keer zoveel! Nochtans kent Zwitserland een nagenoeg absolute vrijheid van wapendracht en wapenbezit. Dit bewijst de absurditeit van het koppelen van dit mensenrecht aan het aantal doden door vuurwapens. Het Zwitsers privaat bezit van "militaire wapens" omvat de Volksmilitie (400,000 leden, elk met een wapen in huis), de Gezinswacht (365,000 gezinnen, elk met een wapen in huis) en de Gedemobiliseerde Soldaten (300,000 man, elk met een wapen in huis). Het aantal "oorlogswapens" (het leger, de politie en andere ordediensten) en "sportwapens" (voor pure recreatiedoeleinden) zit hier nog niet eens in vervat. Kortom, Zwitserland is een tot op de tanden gewapende burgerdemocratie waar de staat op wapenvlak minder sterk staat dan de burgers. Een "balance of power" zoals het in een verlichte democratie altijd zou horen te zijn! Zelfs Machiavelli oordeelde in zijn magnus opus Il Principe dat e Svizzeri sono armatissimi e liberissimi, oftewel "alle Zwitsers zijn uitermate bewapend en daardoor uitermate vrij."
Andere cijfers geven volgens het Fraser Institute aan dat het beperken van vrij wapenbezit meer geweld tot gevolg heeft. Klinkende voorbeelden zijn Engeland, Australië en Canada. Sinds Engeland het wapenbezit aan banden legde, is het aantal moorden met een kleine 60% gestegen en het aantal gevallen van geweldpleging met een vuurwapen met iets meer dan 40%. Sinds Australië vijf jaar geleden een strengere wapenwet doorvoerde, is het aantal gewapende overvallen met meer dan 166% gestegen. Tussen 2000 en 2006 kende Canada, ondanks de mooie propagandafilm van vrijheidhater Michael Moore, een gemiddeld jaarlijks misdaadratio van 963 aangiftes per 100,000 inwoners. In de VS bedraagt dat 475 aangiftes per 100,000 inwoners, dus ongeveer de helft.
Vrij wapenbezit vermindert de onveiligheid. Tot deze conclusie komt ook de Nederlandse veiligheidsexpert Michiel Smit in zijn boek Meer wapens, minder misdaad dat in wezen een Nederlandse implementering is van het alom geprezen boek More guns, less crime: understanding crime and gun laws van de Amerikaanse activist John Lott.
Volgens de wereldvermaarde historicus Stephen Halbrook is het recht op vrij wapenbezit ook de beste verdediging tegen een externe vijand. Opnieuw geldt Zwitserland als het stichtende voorbeeld. Het was immers het enige Europese land met een geringe omvang dat de Nazi's nooit hebben kunnen of willen innemen. Dat het te onherbergzaam was, is fout daar de Nazi's wel de ontoegankelijke Kaukasische republieken veroverd hebben. Dat het neutraal was, is eveneens onjuist daar de Nazi's wel de neutrale Lage Landen geannexeerd hebben. Volgens Halbrook beschikte Zwitserland over een uitzonderlijke defensie van een geweer in elk huis die elke externe dreiging onmiddellijk kan pareren. Ook de decentralisatie speelde in het voordeel van Zwitserland. Elk kanton afzonderlijk kon de strijd immers voortzetten omdat oorlogs en vredesverdragen geen centrale bevoegdheden waren. Volgens Halbrook is het dus het Zwitsers systeem van waarachtige volkssoevereiniteit, democratie en vrij burgerlijk wapenbezit, dat de Alpenstaat buiten de oorlog heeft gehouden.
Kortom, ikzelf zie geen enkele reden, laat staan ook maar enige justificatiegrond, om geen "tweede amendement" naar Amerikaans model in de Europese grondwetten op te nemen. Of zijn onze leiders soms bang van het volk? Hebben zij misschien dan toch de vaak gesuggereerde ambitie om onze rechten en vrijheden verder in te perken? Vrezen zij het volk dan niet in hun queeste naar oneindige dictatoriale macht? John Locke, nochtans voor menig politicus een inspiratiebron, beschreef zelfs de plicht van elk volk om in opstand te komen tegen een in onmin gevallen overheid. Maar hoe kan het volk die taak ooit vervullen als het niet over de middelen, met name de wapens, beschikt? Onze democratie zonder het recht op vrij wapenbezit blijkt steeds meer een lege doos en wij, de naar vrijheid snakkende burgers, zijn eens te meer overgeleverd aan de willekeur van onze leiders
Oorspronkelijke titel: Het Recht Op Vrij Wapenbezit.
Vincent De Roeck http//inflandersfields.
Wat is immers de eerste daad die een dictator stelt zodra hij aan de macht komt? Hij laat beslag leggen op alle wapens in privé-bezit en garandeert zo de vereiste dictatoriale stabiliteit. Hoe kan men dictaturen dus voorkomen? Niet door ons heil te gaan zoeken in socialistische “antihaat”-wetten, in marxistisch geïnspireerde internationale verdragen of in neocommunistische solidariteitsmechanismen, maar door onze eigenste burgers - de bouwstenen van onze vrije samenleving - het recht te geven zichzelf, hun eigendom en hun rechten te beschermen tegen derden met een wapen. Enkel potentaten en despoten geloven niet in de vrijheid van het individu, of in het a priori dat elke vrije burger intrinsiek tot moreel en rationeel handelen in staat is. Enkel op basis van bovenstaande argumenten kan men immers het verbod op vrij wapenbezit rechtvaardigen.
In de Verenigde Staten is het recht op vrij wapenbezit nagenoeg absoluut. De Amerikaanse samenleving is dan ook zonder twijfel één van de meest vrije in de wereld en ligt ironisch genoeg, net hiervoor voortdurend onder vuur vanuit het “oude” Europa dat als een geitenwollensokkenidioot de arrogantie aan de dag legt om the land of the free and the home of the brave af te schilderen als een wetteloos asociaal piratennest van schietgrage gekken. Dat net dat stel onopgevoede barbaarse cowboys gans Europa in 1945 bevrijd hebben, wordt dan ook weer angstvallig verzwegen om het Grote Gelijk van het corporatistische Europese establishment niet al te veel te discrediteren. Het Amerikaanse leger was indertijd nochtans ook volledig opgebouwd rond de Minutemen, de regionaal georganiseerde burgermilities die in oorlogssituaties door de staat opgeroepen konden worden. De logge geïnstitutionaliseerde landlegers van Europa verzinken in de aanblik van deze vrijheidsmilities in het niets. Leerde Europa uit WO2 dan zijn lesje niet? Neen, na tientallen hervormingsplannen bleef het Europese leger uitblinken in inertie en onbeweeglijkheid, met als kers op de taart de Balkanoorlogen uit de jaren 1990 toen de EU tot zijn eeuwige schaamte beroep moest doen op net die Amerikaanse revolverhelden om de Balkan, nochtans onze aller-eigenste achtertuin, te komen uitmesten. Ondertussen blijven de Europese leiders hun maatschappijmodel aanvallen en schaffen ze zelf de basisvrijheden van hun eigen burgers af. Een kwestie van "gezond verstand"? Is het toevallig dat een relatief pro-Amerikaans landen als Engeland pas in het begin van de jaren 1990 échte wapenwetten doorvoerde? Is het toeval dat dit net gebeurd op het moment dat linkse krachten meer macht krijgen in het VK en dat de Europese continentale staten EFTA plots wilden omvormen tot het Euromonster dat we vandaag kennen? De vraag stellen is ze beantwoorden.
Nochtans is niet gans continentaal Europa het slachtoffer geworden van dit dictatoriaal geïnspireerd wanbeleid. Zwitserland is één van de veiligste landen in Europa. Tussen 1995 en 2005 kwamen er in Zwitserland welgeteld 812 mensen om ten gevolge van vuurwapens. In diezelfde periode kende België - een vergelijkbaar land qua bevolking en oppervlakte - een slachtoffertol door vuurwapens van maar liefst 2357 of bijna drie keer zoveel! Nochtans kent Zwitserland een nagenoeg absolute vrijheid van wapendracht en wapenbezit. Dit bewijst de absurditeit van het koppelen van dit mensenrecht aan het aantal doden door vuurwapens. Het Zwitsers privaat bezit van "militaire wapens" omvat de Volksmilitie (400,000 leden, elk met een wapen in huis), de Gezinswacht (365,000 gezinnen, elk met een wapen in huis) en de Gedemobiliseerde Soldaten (300,000 man, elk met een wapen in huis). Het aantal "oorlogswapens" (het leger, de politie en andere ordediensten) en "sportwapens" (voor pure recreatiedoeleinden) zit hier nog niet eens in vervat. Kortom, Zwitserland is een tot op de tanden gewapende burgerdemocratie waar de staat op wapenvlak minder sterk staat dan de burgers. Een "balance of power" zoals het in een verlichte democratie altijd zou horen te zijn! Zelfs Machiavelli oordeelde in zijn magnus opus Il Principe dat e Svizzeri sono armatissimi e liberissimi, oftewel "alle Zwitsers zijn uitermate bewapend en daardoor uitermate vrij."
Andere cijfers geven volgens het Fraser Institute aan dat het beperken van vrij wapenbezit meer geweld tot gevolg heeft. Klinkende voorbeelden zijn Engeland, Australië en Canada. Sinds Engeland het wapenbezit aan banden legde, is het aantal moorden met een kleine 60% gestegen en het aantal gevallen van geweldpleging met een vuurwapen met iets meer dan 40%. Sinds Australië vijf jaar geleden een strengere wapenwet doorvoerde, is het aantal gewapende overvallen met meer dan 166% gestegen. Tussen 2000 en 2006 kende Canada, ondanks de mooie propagandafilm van vrijheidhater Michael Moore, een gemiddeld jaarlijks misdaadratio van 963 aangiftes per 100,000 inwoners. In de VS bedraagt dat 475 aangiftes per 100,000 inwoners, dus ongeveer de helft.
Vrij wapenbezit vermindert de onveiligheid. Tot deze conclusie komt ook de Nederlandse veiligheidsexpert Michiel Smit in zijn boek Meer wapens, minder misdaad dat in wezen een Nederlandse implementering is van het alom geprezen boek More guns, less crime: understanding crime and gun laws van de Amerikaanse activist John Lott.
Volgens de wereldvermaarde historicus Stephen Halbrook is het recht op vrij wapenbezit ook de beste verdediging tegen een externe vijand. Opnieuw geldt Zwitserland als het stichtende voorbeeld. Het was immers het enige Europese land met een geringe omvang dat de Nazi's nooit hebben kunnen of willen innemen. Dat het te onherbergzaam was, is fout daar de Nazi's wel de ontoegankelijke Kaukasische republieken veroverd hebben. Dat het neutraal was, is eveneens onjuist daar de Nazi's wel de neutrale Lage Landen geannexeerd hebben. Volgens Halbrook beschikte Zwitserland over een uitzonderlijke defensie van een geweer in elk huis die elke externe dreiging onmiddellijk kan pareren. Ook de decentralisatie speelde in het voordeel van Zwitserland. Elk kanton afzonderlijk kon de strijd immers voortzetten omdat oorlogs en vredesverdragen geen centrale bevoegdheden waren. Volgens Halbrook is het dus het Zwitsers systeem van waarachtige volkssoevereiniteit, democratie en vrij burgerlijk wapenbezit, dat de Alpenstaat buiten de oorlog heeft gehouden.
Kortom, ikzelf zie geen enkele reden, laat staan ook maar enige justificatiegrond, om geen "tweede amendement" naar Amerikaans model in de Europese grondwetten op te nemen. Of zijn onze leiders soms bang van het volk? Hebben zij misschien dan toch de vaak gesuggereerde ambitie om onze rechten en vrijheden verder in te perken? Vrezen zij het volk dan niet in hun queeste naar oneindige dictatoriale macht? John Locke, nochtans voor menig politicus een inspiratiebron, beschreef zelfs de plicht van elk volk om in opstand te komen tegen een in onmin gevallen overheid. Maar hoe kan het volk die taak ooit vervullen als het niet over de middelen, met name de wapens, beschikt? Onze democratie zonder het recht op vrij wapenbezit blijkt steeds meer een lege doos en wij, de naar vrijheid snakkende burgers, zijn eens te meer overgeleverd aan de willekeur van onze leiders
Oorspronkelijke titel: Het Recht Op Vrij Wapenbezit.
Vincent De Roeck http//inflandersfields.
08 maart 2007
De nieuwe zedenprekers
De nieuwe zedenprekers hebben een nieuw geloof ontdekt: dat van het broeikaseffect. Als wij ons leven niet beteren is het einde van de wereld en de eeuwige verdoemeis in zicht. Wie dat einde virtueel wil meemaken kan dat spektakel zien in de film van Al Gore in zaal Nova op 9 maart te 20 uur.
Frans Crols is niet onder de indruk net als wij trouwens hij schrijft daarover in Trends van 21 februari.
“De kardinalen van het klimaat besloten hun concilie in Parijs met banvloeken. Het einde komt nabij als u en ik niet drastisch de nieuwe zonde uitzweten. Broeikasgassen zijn de pest, de kwade, de boze. Wie twijfelt of zich verzet, zal onder de dictatuur van de ecotariërs heropgevoed moeten worden.
Voor de goede orde: het klimaat verandert zoals het al miljoenen jaren verandert en vandaag spelen de broeikasgassen daarin een bijrol. Onder het Romeinse Rijk werd in Noord-Engeland heerlijke wijn geteeld. De westerse industrie spuwde toen geen broeikasgassen uit. Ook na het concilie van Parijs en zijn klimaatkardinalen blijft er ruime contra-indicatie om niet te vallen voor de schreeuwerigheid van de progressieve en groene verslaggeving over het vierde IPCC-rapport. Je proeft het in elke zin van Greenpeace, Bond Beter Leefmilieu, de partij van Mieke en Vera en tutti quanti: hier is de kans om voorgoed het mercantiele vrijhandelsmodel met zijn open economie en globalisering tot het absolute kwaad uit te roepen.
Nonsens en overdrijvingen. De Vlaamse socialisten vrijen de ecotariërs om electorale en opportunistische redenen op. Als An Incovenient Truth , die bol staat van de nonsens en de overdrijvingen (dat is volgende week stof voor deze kroniek), door een socialistische minister van Onderwijs aan de scholen bezorgd zal worden - dat zegt hij toch - dan moet men spreken van hersenspoeling. Roger Revelle, zijn bijnaam was Dr. Greenhouse, die Al Gore aanvuurde tot zijn broeikasgasevangelisme, schreef voor zijn dood in 1991: "De wetenschappelijke basis voor greenhouse warming is te onzeker om drastische actie op dit moment te verantwoorden." De klemtoon ligt op drastische , alles overstemmende actie. Ook na het vierde IPCC-rapport zijn dat wijze woorden. Te veel brave borsten bij ondernemers, centrumpartijen, media zoenen de massahysterie. Wat de dictatuur van het proletariaat niet heeft verwezenlijkt, zal de dictatuur van het ecotariaat proberen te realiseren. Wie niet meewil, krijgt de veroordeling te horen van de instructeur die de nieuwe gedachtespionnen opleidt en alles toegelaten acht, want: "U hebt te maken met vijanden van het ecologisme". Gemakshalve begint dat met iedereen die nuances of tegenargumenten aanbrengt in het klimaatdebat rechts te noemen. Men kent de mechaniek van Lenin, Stalin, Ulbricht, Castro.
Een mooi toeval wil dat in de bioscopen Das Leben der Anderen opende. Ik ben gaan kijken. De film beeldt op een strakke, herkenbare, onweerlegbare wijze de perversie van de Stasi uit. Ondervragingen, zelfmoorden, jarenlange enquêtes, afluisterapparatuur, verraad onder geliefden en gezinsleden, politieschoeljes met Gestapogezichten, corrupte en vette bonzen... Het was een deel van het leven onder de Oost-Duitse gedachtedictatuur. Geen clementie, want: "U hebt te maken met de vijanden van het socialisme". Wie morgen niet onderdanig buigt voor de bijbel van het IPCC, krijgt dan een onderzoeksambtenaar voor zich die de negationist van de klimaatverandering monddood maakt.
Reformatie tegen klimaatkerk. We zullen Luthers, Calvijns en Zwinglis nodig hebben om tegen de klimaatkerk een reformatie door te drukken. Het vinden van een waardevolle stem tegen de denkers van het einde is nabij, is alsnog niet onmogelijk. Vraag hen op Voka-, Agoria-, VBO-congressen. Inviteer hen bij gesprekken met kaderleden over maatschappelijk verantwoord ondernemen (een dada van politici die hun eigen publieke bedrijven niet onder controle krijgen). Je hoeft er geen dure slimmerd van Yale, Harvard of Stanford voor op te sporen. Salomon Kroonenberg is geoloog aan de Technische Universiteit Delft (Nederland). In Opinio, een nieuw blad met niks dan standpunten en korte essays, schrijft Kroonenberg onder meer: "Voor wie is de 'stabiele concentratie van broeikasgassen' noodzakelijk? Niet voor de aarde, want die heeft heel wat meer meegemaakt dan wat er nu gebeurt. Het IPCC had een breder perspectief moeten geven dan alleen dat van de laatste, relatief kalme duizend jaar. (...) In de 11.000 jaar waarvan Al Gore beweert dat het klimaat constant is gebleven, is het landschap rond zijn woonplaats Washington DC veranderd van een toendra in een eikenbos. (...) Na het einde van de laatste ijstijd steeg de zeespiegel twintig keer zo snel: als nu, soms met vier meter per eeuw. (...) Waarom wordt er zo ontzaglijk veel wetenschappelijke energie verspild aan het bewijzen van onze schuld? Zouden we anders reageren als het een natuurverschijnsel is?" Einde citaten.
Is het toeval dat in Europa het klimaatsabsolutisme de meest vruchtbare bodem heeft gevonden? De quasi-religie van het groene alarmisme heeft de rol van de kerken overgenomen en de vragen over de mantra's van het ecotariaat zijn heiligschennis. Amen.”
Frans Crols spreekt voor de Dr. Geert De Rijcker-kring op zaterdag 17 november 2007 om 15 uur in OC “De Statie”.
De auteur is directeur van Trends. Reacties: frans.crols@trends.be
Frans Crols is niet onder de indruk net als wij trouwens hij schrijft daarover in Trends van 21 februari.
“De kardinalen van het klimaat besloten hun concilie in Parijs met banvloeken. Het einde komt nabij als u en ik niet drastisch de nieuwe zonde uitzweten. Broeikasgassen zijn de pest, de kwade, de boze. Wie twijfelt of zich verzet, zal onder de dictatuur van de ecotariërs heropgevoed moeten worden.
Voor de goede orde: het klimaat verandert zoals het al miljoenen jaren verandert en vandaag spelen de broeikasgassen daarin een bijrol. Onder het Romeinse Rijk werd in Noord-Engeland heerlijke wijn geteeld. De westerse industrie spuwde toen geen broeikasgassen uit. Ook na het concilie van Parijs en zijn klimaatkardinalen blijft er ruime contra-indicatie om niet te vallen voor de schreeuwerigheid van de progressieve en groene verslaggeving over het vierde IPCC-rapport. Je proeft het in elke zin van Greenpeace, Bond Beter Leefmilieu, de partij van Mieke en Vera en tutti quanti: hier is de kans om voorgoed het mercantiele vrijhandelsmodel met zijn open economie en globalisering tot het absolute kwaad uit te roepen.
Nonsens en overdrijvingen. De Vlaamse socialisten vrijen de ecotariërs om electorale en opportunistische redenen op. Als An Incovenient Truth , die bol staat van de nonsens en de overdrijvingen (dat is volgende week stof voor deze kroniek), door een socialistische minister van Onderwijs aan de scholen bezorgd zal worden - dat zegt hij toch - dan moet men spreken van hersenspoeling. Roger Revelle, zijn bijnaam was Dr. Greenhouse, die Al Gore aanvuurde tot zijn broeikasgasevangelisme, schreef voor zijn dood in 1991: "De wetenschappelijke basis voor greenhouse warming is te onzeker om drastische actie op dit moment te verantwoorden." De klemtoon ligt op drastische , alles overstemmende actie. Ook na het vierde IPCC-rapport zijn dat wijze woorden. Te veel brave borsten bij ondernemers, centrumpartijen, media zoenen de massahysterie. Wat de dictatuur van het proletariaat niet heeft verwezenlijkt, zal de dictatuur van het ecotariaat proberen te realiseren. Wie niet meewil, krijgt de veroordeling te horen van de instructeur die de nieuwe gedachtespionnen opleidt en alles toegelaten acht, want: "U hebt te maken met vijanden van het ecologisme". Gemakshalve begint dat met iedereen die nuances of tegenargumenten aanbrengt in het klimaatdebat rechts te noemen. Men kent de mechaniek van Lenin, Stalin, Ulbricht, Castro.
Een mooi toeval wil dat in de bioscopen Das Leben der Anderen opende. Ik ben gaan kijken. De film beeldt op een strakke, herkenbare, onweerlegbare wijze de perversie van de Stasi uit. Ondervragingen, zelfmoorden, jarenlange enquêtes, afluisterapparatuur, verraad onder geliefden en gezinsleden, politieschoeljes met Gestapogezichten, corrupte en vette bonzen... Het was een deel van het leven onder de Oost-Duitse gedachtedictatuur. Geen clementie, want: "U hebt te maken met de vijanden van het socialisme". Wie morgen niet onderdanig buigt voor de bijbel van het IPCC, krijgt dan een onderzoeksambtenaar voor zich die de negationist van de klimaatverandering monddood maakt.
Reformatie tegen klimaatkerk. We zullen Luthers, Calvijns en Zwinglis nodig hebben om tegen de klimaatkerk een reformatie door te drukken. Het vinden van een waardevolle stem tegen de denkers van het einde is nabij, is alsnog niet onmogelijk. Vraag hen op Voka-, Agoria-, VBO-congressen. Inviteer hen bij gesprekken met kaderleden over maatschappelijk verantwoord ondernemen (een dada van politici die hun eigen publieke bedrijven niet onder controle krijgen). Je hoeft er geen dure slimmerd van Yale, Harvard of Stanford voor op te sporen. Salomon Kroonenberg is geoloog aan de Technische Universiteit Delft (Nederland). In Opinio, een nieuw blad met niks dan standpunten en korte essays, schrijft Kroonenberg onder meer: "Voor wie is de 'stabiele concentratie van broeikasgassen' noodzakelijk? Niet voor de aarde, want die heeft heel wat meer meegemaakt dan wat er nu gebeurt. Het IPCC had een breder perspectief moeten geven dan alleen dat van de laatste, relatief kalme duizend jaar. (...) In de 11.000 jaar waarvan Al Gore beweert dat het klimaat constant is gebleven, is het landschap rond zijn woonplaats Washington DC veranderd van een toendra in een eikenbos. (...) Na het einde van de laatste ijstijd steeg de zeespiegel twintig keer zo snel: als nu, soms met vier meter per eeuw. (...) Waarom wordt er zo ontzaglijk veel wetenschappelijke energie verspild aan het bewijzen van onze schuld? Zouden we anders reageren als het een natuurverschijnsel is?" Einde citaten.
Is het toeval dat in Europa het klimaatsabsolutisme de meest vruchtbare bodem heeft gevonden? De quasi-religie van het groene alarmisme heeft de rol van de kerken overgenomen en de vragen over de mantra's van het ecotariaat zijn heiligschennis. Amen.”
Frans Crols spreekt voor de Dr. Geert De Rijcker-kring op zaterdag 17 november 2007 om 15 uur in OC “De Statie”.
De auteur is directeur van Trends. Reacties: frans.crols@trends.be
Papieren milieu tijgers
De Gemeentebelangen (Open VLD) en de CD&V zeggen dus neen tegen de bio gas installatie in de Hulsterstraat- Noord. Nochtans laten hun partijhoofdkwartieren een ander geluid horen.
In “Standpunten” van de Open-VLD kunnen wij het volgende lezen:…
”Het uitgangspunt van Open VLD-visie is een efficiënt en economisch verantwoord en duurzaam milieubeleid. En het stimuleren van in een milieubewuste richting te laten evalueren….”
In zijn vierde burgermanifest schrijft Guy Verhofstadt dat wij massaal moeten investeren in hernieuwbare energiebronnen.:
Op plaatselijk vlak beloofde de Gemeentebelangen de plaatselijke landbouw te steunen.
Maar in de praktijk zijn dat maar loze beloften, zoals de belofte om de belastingen niet te verhogen.
In het Vlaams verkiezingsprogramma CD&V van 2004 staat te lezen:
Wij kiezen resoluut voor een groter aandeel lokaal geproduceerde hernieuwbare energie uit windenergie, biomassa, zonne-energie.
Op een rondetafel gesprek ingericht door minister-president Yves Leterme, roept deze op eendrachtig werk te maken voor de ontwikkeling van nieuwe alternatieve energiebronnen.
Of luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden.
In “Standpunten” van de Open-VLD kunnen wij het volgende lezen:…
”Het uitgangspunt van Open VLD-visie is een efficiënt en economisch verantwoord en duurzaam milieubeleid. En het stimuleren van in een milieubewuste richting te laten evalueren….”
In zijn vierde burgermanifest schrijft Guy Verhofstadt dat wij massaal moeten investeren in hernieuwbare energiebronnen.:
Op plaatselijk vlak beloofde de Gemeentebelangen de plaatselijke landbouw te steunen.
Maar in de praktijk zijn dat maar loze beloften, zoals de belofte om de belastingen niet te verhogen.
In het Vlaams verkiezingsprogramma CD&V van 2004 staat te lezen:
Wij kiezen resoluut voor een groter aandeel lokaal geproduceerde hernieuwbare energie uit windenergie, biomassa, zonne-energie.
Op een rondetafel gesprek ingericht door minister-president Yves Leterme, roept deze op eendrachtig werk te maken voor de ontwikkeling van nieuwe alternatieve energiebronnen.
Of luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden.
28 februari 2007
Duitse groenen...
Volgens een nieuwe studie van het Duitse Institut für Energetik und Umwelt te Leipzig, en het Öko-Instituts Darmstadt. kan Europa haar Russische gasimport vervangen met gas gemaakt uit biologische materialen waaronder mest, maïsresten en grassen Dat schrijft Rembrandt Koppelaar op zijn website. Daarvoor zouden boeren massaal de biogascentrale moeten omarmen. Het door vergisting van organisch materiaal gevormde gas wordt lokaal aan het aardgasnet toegevoegd. In Nederland begint biogas een stevige voet aan de grond te krijgen, aan het einde van 2007 zullen er zo’n 100 biogascentrales draaien, die gas kunnen produceren voor meer dan 100.000 huishoudens. Om de hele Russische gasimport te dekken zou op een substantieel deel van het Europese landbouwareaal speciale energiegewassen geteeld moeten worden.
In de Duitse studie wordt gedacht aan nieuw ontwikkelde energiemaïs en speciale hybride grassoorten. Als de plannen van de Duitsers realiteit worden zal er tegen 2020 jaarlijks in totaal 500 miljard kubieke meter aan biogas worden geproduceerd. Dit levert naar schatting 2.7 miljoen arbeidsplaatsen op en reduceert de emissies van koolstofdioxide met 15%. Om dit te bereiken is er een Europees beleidsraamwerk nodig met de nodige startsubsidies. De Duitse groenen zijn al begonnen met het uitwerken van de plannen om ze op korte termijn aan de Europese Commissie aan te bieden.
Meer details over de Duitse studie zijn te vinden op het weblog Biopact en op de website van biogas international.
In de Duitse studie wordt gedacht aan nieuw ontwikkelde energiemaïs en speciale hybride grassoorten. Als de plannen van de Duitsers realiteit worden zal er tegen 2020 jaarlijks in totaal 500 miljard kubieke meter aan biogas worden geproduceerd. Dit levert naar schatting 2.7 miljoen arbeidsplaatsen op en reduceert de emissies van koolstofdioxide met 15%. Om dit te bereiken is er een Europees beleidsraamwerk nodig met de nodige startsubsidies. De Duitse groenen zijn al begonnen met het uitwerken van de plannen om ze op korte termijn aan de Europese Commissie aan te bieden.
Meer details over de Duitse studie zijn te vinden op het weblog Biopact en op de website van biogas international.
…En Stekense geitenwollensokkendragers
Uit wat voorafging zou men kunnen besluiten dat de groenen ook bij ons deze vorm van duurzame energie winning zouden steunen. Maar wij doolden. De komst van Bio –Energie in de Hulsterstraat-Noord is bij de Stekense groenen niet welkom. Erger nog, zij schreeuwen moord en brand, en steunen het protest tegen de komst van deze duurzame en alternatieve energiewinning. De vruchten van hun optreden mogen er zijn. 700 handtekeningen van mensen die door de groenen om de tuin geleid werden met valse voorwendsels zoals de installatie staat er niet op zijn plaats. Ze zou beter in de ambachtelijke zone staan waar nota bene meer woningen staan. Er zou geurhinder optreden, wat niet bestaat in een gesloten
bio- installatie enz.
Wat de groenen bezielt weten wij niet. Eerder saboteerden zij de opvangmogelijkheden voor bejaarden door dwars te liggen inzake de bouw van service flats. Daar waren het “waardevolle” bomen die belangrijker waren dan onze bejaarden op zoek naar een geschikt onderkomen. De groenen noemen zichzelf in Stekene groen, progressief en sociaal, met permissie gezegd wij hebben daar nog niets van gezien
Wie wel zijn oren liet hangen naar deze groep asociale conservatieve geitenwollensokkendragers was het schepencollege. Die gaf ongunstig advies voor Bio-Energie. Maar van die hazenbloeddragers hadden wij niet meer verwacht. De Gemeentebelangen hadden zelfs het lef hun stemmen aan een groen geval te geven waardoor die verkozen werd in de raad van het OCMW. Vraag van ons, welke meerwaarde levert dat op voor het OCMW?
bio- installatie enz.
Wat de groenen bezielt weten wij niet. Eerder saboteerden zij de opvangmogelijkheden voor bejaarden door dwars te liggen inzake de bouw van service flats. Daar waren het “waardevolle” bomen die belangrijker waren dan onze bejaarden op zoek naar een geschikt onderkomen. De groenen noemen zichzelf in Stekene groen, progressief en sociaal, met permissie gezegd wij hebben daar nog niets van gezien
Wie wel zijn oren liet hangen naar deze groep asociale conservatieve geitenwollensokkendragers was het schepencollege. Die gaf ongunstig advies voor Bio-Energie. Maar van die hazenbloeddragers hadden wij niet meer verwacht. De Gemeentebelangen hadden zelfs het lef hun stemmen aan een groen geval te geven waardoor die verkozen werd in de raad van het OCMW. Vraag van ons, welke meerwaarde levert dat op voor het OCMW?
Gelukszoekers
Van de 88 dossiers van personen die aankloppen voor geldelijke steun bij het OCMW van Stekene zijn er 44 van vreemde afkomst. Wij nemen aan dat ook de andere er in de rest van onze OCMW’s in België met hetzelfde percentage dossiers voor steun aan vreemdelingen opgescheept zitten
Het overgrote deel van deze dossiers betreft personen van Afrikaanse afkomst. Op deze dossiers rust een groot taboe. In ’t Pallieterke konden wij daarover een verhelderend artikel lezen van Jan Neckers. Het gaat hier over een Nederlandse journaliste Linda Polman. Deze 47- jarige dame leeft nu al bijna 24 jaar in Afrika. Ze is correspondente van verschillende kranten onder andere De Morgen. Zij pleit ervoor dat men de heren (en de weinige dames) beleefd groeten en vervolgens hen linea recta terugstuurt zodat men begrijpt dat Europa zijn sociale zekerheid niet naar het faillissement kan leiden om een goed deel van Afrika te verzorgen dat niets aan te bieden heeft.
Linda Polman ergert zich aan de mentaliteit van een groot deel van de jonge Afrikaanse mannen omdat die slechts één doel in het leven hebben: Europa bereiken om veel geld te verdienen. Ze ergert zich nog meer aan de kwalificaties van deze heren. Bijna niemand onder hen heeft een behoorlijke opleiding. De meeste gelukzoekers zijn alleen maar geschikt om zich bij het leger van steuntrekkers te voegen.
Linda Polman is de gemakzucht van de Afrikaanse mannen meer dan beu. Naar Europa gaan is een levensdoel op zich geworden. Hun energie gaat dan ook naar het inzamelen van veel geld, altijd duizenden euro’s, om de overtocht te wagen.. De familie spaart driftig mee want de gelukzoeker moet later het manna over hen strooien. De Afrikaanse voetballers kunnen daar over meespreken. Daarbij mag niet vergeten worden dat de echte armen niet naar Europa komen omdat zij het nodige geld daarvoor niet kunnen samenbrengen omdat de familie te arm is.
Linda Polman komt dan ook tot het besluit in De Volkskrant: “stuur deze gelukzoekers naar huis. We jagen daarmee geen arme stakkers naar de hel, we sturen dan mensen die de gok waagden en verloren naar huis. Dat is alles”.
Het overgrote deel van deze dossiers betreft personen van Afrikaanse afkomst. Op deze dossiers rust een groot taboe. In ’t Pallieterke konden wij daarover een verhelderend artikel lezen van Jan Neckers. Het gaat hier over een Nederlandse journaliste Linda Polman. Deze 47- jarige dame leeft nu al bijna 24 jaar in Afrika. Ze is correspondente van verschillende kranten onder andere De Morgen. Zij pleit ervoor dat men de heren (en de weinige dames) beleefd groeten en vervolgens hen linea recta terugstuurt zodat men begrijpt dat Europa zijn sociale zekerheid niet naar het faillissement kan leiden om een goed deel van Afrika te verzorgen dat niets aan te bieden heeft.
Linda Polman ergert zich aan de mentaliteit van een groot deel van de jonge Afrikaanse mannen omdat die slechts één doel in het leven hebben: Europa bereiken om veel geld te verdienen. Ze ergert zich nog meer aan de kwalificaties van deze heren. Bijna niemand onder hen heeft een behoorlijke opleiding. De meeste gelukzoekers zijn alleen maar geschikt om zich bij het leger van steuntrekkers te voegen.
Linda Polman is de gemakzucht van de Afrikaanse mannen meer dan beu. Naar Europa gaan is een levensdoel op zich geworden. Hun energie gaat dan ook naar het inzamelen van veel geld, altijd duizenden euro’s, om de overtocht te wagen.. De familie spaart driftig mee want de gelukzoeker moet later het manna over hen strooien. De Afrikaanse voetballers kunnen daar over meespreken. Daarbij mag niet vergeten worden dat de echte armen niet naar Europa komen omdat zij het nodige geld daarvoor niet kunnen samenbrengen omdat de familie te arm is.
Linda Polman komt dan ook tot het besluit in De Volkskrant: “stuur deze gelukzoekers naar huis. We jagen daarmee geen arme stakkers naar de hel, we sturen dan mensen die de gok waagden en verloren naar huis. Dat is alles”.
Abonneren op:
Posts (Atom)
