Boer gezocht

Terwijl de boeren geweerd worden in de Stropers, is men in het Nederlandse Marken op zoek naar een melkveehouder. Het liefst met groene vingers, want de nieuwe boer wordt tevens landschapbeheerder aldus Elsevier. Zoons willen hun vader niet meer opvolgen met als resultaat dat de boerenstand langzamerhand verdwijnt. Marken is gekend om zijn vele weidevogels, maar om die in stand te houden zijn er weiden nodig. Weiden ontstaan niet vanzelf, als de koeien verdwijnen, verdwijnen ook de weiden. Vandaar is de gemeente op zoek naar een melkveehouder met groene vingers, want naast het melken van koeien moet de toekomstige boer zorg dragen voor de weidevogels en het landschap. Dat laatste moet niet gratis gebeuren, want er kleven mooie subsidies aan vast. Voor elk nestje met grutto's of tureluurs op zijn weiland wordt 86 euro uitgekeerd en voor een kievit- of scholeksternest 29 euro. "Ik had van dit jaar in totaal 170 nestjes", zegt een boer uit de omgeving. En wie er voor zorgt dat in de winter trekkende ganzen voldoende gras vinden op de weilanden, krijgt nog eens 102 euro uitbetaald per hectare. Voor de boer is dat een welgekomen aanvulling op zijn inkomen. Voor de voorziene 50 hectare is dan een bijkomend inkomen van 15.000 euro, of 300 euro per hectare.

Deze werkwijze heeft als groot voordeel dat de overheid verzekerd is van een degelijk onderhoud van het landschap zonder dat er dient onteigend te worden. Vergelijk dat met de natuurgebieden die als compensatie voor het Deurganckdok aangelegd worden, daar spreekt men van een kostenplaatje van tussen de 300.000 en de 750.000 euro per hectare!

De Stropers

In de milieuraad van 27 juli ging het er bij wijlen warm aan toe, en dat was niet door de warme zomer. Dat had alles te maken met het natuurontwikkelingsgebied "De Stropers". In de projectcommissie voor "De Stropers" zijn de boeren vertegenwoordigd als belanghebbenden. Dat is maar een doekje tegen het bloeden, want wat blijkt: de boeren die met land in het natuurproject liggen worden onteigend en hebben daardoor geen enkel belang meer met "De Stropers". De landbouwers worden met veel poeha langs de voordeur binnengelaten om daarna onmiddellijk gedumpt te worden via de achterdeur. Opgeruimd staat netjes. In het Milieuprogramma 2006 kunnen wij nochtans lezen dat de landbouwers meer respect verdienen als eeuwenlange beheerders en vormers van het landschap. Dat respect zal dus voor een andere keer zijn, maar nu even niet.

In de commissie zijn de jagers niet vertegenwoordigd en daar zijn ze niet gelukkig mee. Want ook zij hebben hun bijdrage geleverd in de vorming en ontwikkeling van de Stropers. Zij beheerden hun eigendommen zo goed met aanplantingen van bomen dat zij zowaar felicitaties kregen van de Vlaamse Landmaatschappij. Als dank werden ook zij onteigend door diezelfde maatschappij. Stank voor dank! In Nederland begint men ondertussen op zijn stappen terug te komen: daar worden jagers ingezet in de natuurgebieden om de uit de hand gelopen wildstroperij tegen te gaan.

Een andere klacht is het neerpoten van barelen. Waar men vroeger door kon met paard en kar is dat nu onmogelijk geworden. Het plezier van mennen met paard en gespan moet er dus ook aan geloven. Er werd gesuggereerd het daar niet bij te laten en de barelen gewoon door te zagen.

Ook de vernatting, die men wenst door te voeren in "De Stropers" werd in vraag gesteld. Hoe kan dat als men weet dat de Nederlandse watermaatschappij de bodem leegtrekt tot op een diepte van 7 meter? Men ziet wat er gebeurt als ambtenaren van op afstand iets gaan beheren zonder terreinkennis. De ondervinding leert ons dat overheidsiniatief niet werkt en gepaard gaat met veel geldverspilling. Het ziet er naar uit dat "De Stropers" een heet hangijzer wordt en dat is niet de schuld van de warme zomer.

De gemeente als grondspeculant

Ons huidig gemeentebestuur doet zich graag voor als sociaal voelend. Maar in de praktijk durft dat nogal eens tegen vallen. Nemen wij als voorbeeld de gronden die de gemeente verkoopt in de Pastoor van Lierdestraat. Aanvankelijk gekocht door de gemeente voor 100 fr de m² worden deze gronden nu verkocht voor minimum 4.000 fr de m². De gemeente ontpopt zich hier als een volleerd grondspeculant.
Als we maar gezond zijn, zegt Schepen De Blieck. Inderdaad, een gezonde citroen laat zich beter en meer uitpersen dat is geweten.

Magisch realisme

In het reclameblad Passe-Partout van 12 juli 2006 staat een advertentie van de politiezone Sint-Gillis-Waas-Stekene. De politie wenst over te gaan tot de aanwerving van een verkeersconsulent (m/v) en een gespecialiseerd consulent (financiën, logistiek, personeel) (m/v). Tot daar alles dik in orde met de politiek correcte bollenwinkel. Maar liefhebbers moeten wel solliciteren voor 15/03/2006. Hoe dat in zijn werk gaat weten wij niet: solliciteren voor 15/03/2006 op een advertentie van 12 juli 2006. Een ding is zeker: kandidaten voor de gevraagde job zullen over bovennatuurlijke gaven moeten beschikken. Hubert Lampo, de vader van het magisch realisme in Vlaanderen mag dan al dood zijn, zijn magisch realisme is in Stekene springlevend.

11 Juli viering

Ver van het officiële geleuter hebben wij gisteren met onze afdeling een eigen radicale 11 juliviering op poten gezet. De weergoden waren ons gunstig gezind en de sfeer was buitengewoon goed. Dat laatste zeker als u weet dat er op onze 11 juliviering meer volk was dan op de officiële viering ingericht door de gemeente.
Er werden bloemen gelegd op de graven van Dr. Geert De Rijcker en Fons Dhollander waarbij een korte redevoering werd gegeven door de voorzitter van Dr.Geert De Rijcker Kring, Ivo de Cock.
Daarna zakten wij af naar een spijshuis. Feestredenaar van dienst was Vlaams volksvertegenwoordiger Frans Wymeersch. Daarna werden de drie nationale hymnen gezongen onder begeleiding van Koen met zijn harmonica om vervolgens vergast te worden op een deugddoende maaltijd.
Een 11 juliviering die er mocht zijn en vatbaar voor herhaling.

11 Juli viering Fons Dhollander

Toespraak aan het graf van Fons Dhollander ter gelegenheid van de 11 juli viering van de Dr. Geert De Rijcker kring.

Vlaamse vrienden,

Wij staan hier bij het graf van een goede vriend en geestesgenoot, Fons Dhollander, die zijn overtuiging nooit onder stoelen of banken stak. Hij zei wat hij dacht en hij deed wat hij zei.

Zijn overtuiging staat kort en krachtig en onuitwisbaar gebeiteld in het harde arduin van zijn zerk:

Alles voor Vlaanderen en
Vlaanderen voor Christus.

Fons was zoals zijn zerk, als een onuitwisbaar vaandel dat Cyriel Verschaeve liet spreken op een van zijn redevoeringen:

“Ik ben baanbreker van gedachten,
een voorbeeld van durf.
Mijn kleuren zijn uit mij niet te slaan of te wassen,
niet te scheuren;
ik draag ze tot men mij vernietige:
ik ben een beeld van houwe trouwe!”

Stekene 10 juli 2006

11 Juli viering Dr. Geert De Rijcker

Toespraak aan het graf van Dr. Geert De Rijcker ter gelegenheid van de 11 juli viering van de Dr. Geert De Rijcker kring.

Vlaamse vrienden,

De liefde tot zijn land is ieder aangeboren zegt Vondel in een van zijn toneelstukken. Maar dat geld niet voor de Vlamingen stelde Albrecht Rodenbach.

Elders blijkt die liefde aangeboren, vanzelfsprekend, gewoon!
Bij ons moet zij aangeleerd worden, veroverd, wakker gemaakt, tot bewustzijn gebracht.

Aldus begon Anton van Wilderode zijn gelegenheidsrede, uitgesproken bij de onthulling van het Blauwvoetmonument te Roeselare in 1980 bij de 100ste verjaardag van Rodenbachs overlijden.

Zoals Rodenbach onafscheidelijk verbonden is met de Vlaamse Beweging, zo is Geert De Rijcker onafscheidelijk verbonden met het Vlaams nationalisme in Stekene. Daarom hebben wij zijn naam gekozen voor onze kring die dienst doet als culturele afdeling en seniorenwerking van het Vlaams Belang.

Vandaag staan wij bij het graf van Dr. Geert De Rijcker. Wat hij gemeen had met Rodenbach was zijn strijdvaardigheid en zijn radicalisme. Afkomstig uit Blankenberge kwam hij naar Stekene op aandringen van zijn schoonbroer Victor Leemans. Leemans bracht de Vlaamse beweging tot leven in deze grensgemeente. Geert De Rijcker gaf deze beweging politiek gestalte in het VNV in het Waasland en in Stekene.

Waar andere afdelingen van het VNV toenadering zochten en een kartel vormden met de toenmalige katholieke partij, koos Geert De Rijcker voor de confrontatie. Zijn aanpak wierp vruchten af: waar de Vlaams nationalisten bij de parlementsverkiezingen van 1936 in het Waasland 10,2% van de stemmen behaalden, was het kanton Sint-Gillis goed voor 19,10% van de stemmen.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1938 behaalden de Vlaams nationalisten in Stekene 22% van de stemmen. Dat was goed voor 2 van de 11 te verdelen zetels. Daarmee was het Vlaams Blok (onder deze naam gingen de Vlaams nationalisten naar de verkiezingen in Stekene) de enige oppositie, want de overige 9 zetels werden ingenomen door de katholieke partij. Geert De Rijker zou net zoals Rodenbach veel te vroeg sterven op 39 jarige leeftijd.

Was Geert De Rijcker er niet geweest, was Stekene nooit uitgegroeid tot een bakermat van het Vlaams nationalisme. Daarom gedenken wij hem hier bij zijn laatste rustplaats met bloemen. Want zegt Rodenbach:

’t Verleden leeft in ons,
het Heden hoopt op ons,
de Toekomst straalt voor ons,
God zij met ons.

Stekene 10 juli 2006